POLOWACZKA POLOWACZKA
STRONA GŁÓWNA TARGOWISKO REKLAMA



ŁUKI

Łuki są jednym z najstarszych rodzajów broni stosowanej w łowiectwie, przeszedł on długą drogę od prostego kija z przywiązanym sznurkiem do współczesnego łuku bloczkowego. Polowanie z łukiem najbardziej rozwinięte jest w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Tam też znajduje się najwięcej wytwórni sprzętu łuczniczego stosowanego do polowań, stanowią one czołówkę światową producentów zarówno pod względem zaawansowania technicznego jak i pod względem różnorodności dostarczanego ekwipunku. Łucznicy amerykańscy mają wydłużony sezon łowiecki w porównaniu do myśliwych polującymi z bronią palną. Przy nazywaniu niektórych elementów łuku lub osprzętu łuczniczego będę posługiwał się na przemian terminologią polską i anglojęzyczną, po angielsku będzie w tych przypadkach gdy nie ma polskich nazw lub wygodnej mi jest posługiwać się tymi nazwami.
Pomimo różnic w konstrukcji łuków działają one na tej samej zasadzie, energia włożona w ugięcie ramion przekazywana jest za pośrednictwem cięciwy strzale celem nadania jej prędkości, a tym samym energii kinetycznej. Dwa podstawowe parametry jakie określają każdy łuk to długość naciągu (draw length) i siła naciągu (draw weight), czasami w katalogach podawana jest również prędkość początkowa strzały. Każdy łucznik musi określić własną długość naciągu odpowiadającą jego warunkom fizycznym. Siła naciągu jest to wartość siły jaką należy przyłożyć by uzyskać pełną długość naciągu. W łukach tradycyjnych podawana jest siła naciągu odpowiadająca długości 28 cali, Jeśli zmienia się długość naciągu to zmienia się i siła naciągu. Łuki bloczkowe konstrukcyjnie mają określoną siłę i długość naciągu, nie można ich naciągać mniej lub więcej tylko dokładnie tyle na ile zostały zrobione. Niestety nie cała energia zgromadzona w łuku przekazywana jest strzale. To ile energii zostanie przekazane zależy od tego z jakiego materiału jest zrobiony łuk, jaki ma kształt ramion i paru innych konstrukcyjnych drobiazgów. Dlatego wartości podawane w katalogach należy przyjmować jako orientacyjne, do określenia rzeczywistej energii strzały należy posłużyć się urządzeniem do mierzenia prędkości i na podstawie wzoru obliczyć energię kinetyczną strzały.



Zastosowanie łuku w łowiectwie

Z łukiem można polować praktycznie na każdą zwierzynę, jedynie o czym należy pamiętać to, że nie posiada on praktycznie żadnej siły obalającej. Nie występuje żadne zjawisko fali hydrodynamicznej, jakie występuje przy użyciu broni palnej. Dlatego strzałę należy dokładnie umieścić w strefie gwarantującej jak najszybszą śmierć po trafieniu. Zwierze ginie na skutek upływu krwi spowodowanej raną kłutą zadaną strzałą. Najlepszym miejscem do umieszczenia strzały jest komora. Przy normalnym trafieniu komorowym dopiero po kilkunastu sekundach następuje śmierć. W tym czasie zwierz może przemieścić się na znaczną odległość. Oczywiście może zdarzyć się przypadek trafienia w kręgosłup lub bezpośrednio w serce co spowoduje padnięcie zwierzęcia w miejscu trafienia, są to jednak przypadki ekstremalne. Zdarza się, że zwierze zwłaszcza duże nie czuje trafienia strzałą, zachowuje się normalnie, nie zaznaczając strzału a po kilku lub kilkunastu sekundach pada martwe. Oczywiście strzała mimo ostrości grotu, który tnie skórę i włókna mięśniowe musi mieć odpowiednią energię by mogła wejść się na wymaganą głębokość w ciało zwierza. Dlatego należy używać łuków o odpowiedniej sile. Orientacyjnie można to przedstawić tak:

Oczywiście można używać silniejszego łuku na mniejszą zwierzynę.
Sposoby polowań z łukiem są podobne jak z innymi rodzajami broni, to co je wyróżnia to relatywnie mały zasięg strzały w porównaniu do broni palnej, 40 m stanowi praktycznie największą odległość na jaką powinno się polować z łuku. Zasadniczo również nie powinno się strzelać do zwierząt będących w ruchu. Najbardziej rozpowszechnione jest polowanie z zasiadki, jest ono również najłatwiejsze. Cała trudność polega na tym by wyszukać miejsce odwiedzane przez zwierzynę, oraz zorganizować stanowisko tak by obiekt polowań niemiał możliwości wyczuć myśliwego no i cierpliwie czekać. Stanowiska na zasiadkę najczęściej są to stanowiska na ambonach lub drzewach. Umieszczane na wysokości powyżej pięciu metrów. Polowanie z podchodu jest o wiele bardziej wymagające chociażby z tego powodu iż należy podejść na odległość 30; 40 metrów. Z tej odległości większość zwierząt jeśli nie poczuje to jest wstanie usłyszeć skradającego się myśliwego. Inne rodzaje polowań mają mniejsze znaczenie, zwłaszcza te wymagające szybkiego strzelania lub natychmiastowego obalenia zwierza.



Ustawianie łuku

Ustawienie łuku (w terminolgi anglojęzycznej TUNING) jest najważniejszą czynnością jaką należy wykonać by cokolwiek w miarę sensownego z łukiem później robić. Tuning wymaga dużej znajomości rzeczy i co sprawdzenie pionu łuku za pomocą poziomicy najmniej dwóch godzin pracy nad łukiem. Może w przypadku łuku prostego trochę mniej, za to przy bloczkowym wyposażonym w pełny osprzęt z pewnością więcej. Jeśli łuk nie zostane poprawnie ustawiony to nie ma co myśleć o celnym z niego strzelaniu. Generalnie może on trzymać kierunek ale będzie miał taki rozrzut że trafić możemy co najwyżej w krowę a nie cel wielkości sarny czy mniejszy. Brak ustawienia łuku można sprawdzenie położenia strzały względem cięciwy poziomicą zaobserwować po tym jak układają się strzały w tarczy. Przy prawidłowym ustawieniu powinny być do siebie równoległe, z rozstawionego przybierają wszelkie możliwe kierunki. O tuningu łuku można napisać książkę i pewnie nie opisano by całego procesu ze wszystkimi szczegółami. Ja przedstawię go w skrócie, ograniczając się do podstawowych zasad. Po pierwsze należy umocować łuk gdzieś w pozycji pionowej, na przykład w imadle. Musi on być na tyle sztywno umocowany by nie ulegał przesunięciom podczas pracy. Pozycje pionową należy sprawdzić poziomicą przyłożoną do cięciwy. Następnie należy znaleźć środek cięciwy, czyli punkt w którym będzie nakładana strzała. Po jego ustaleniu zakłada się strzałę i manewrując restem ustala się kąt pomiędzy strzałą a cięciwą, ma on wynosić 90 stopni. W celu trwałego oznaczenia tego miejsca na cięciwie zaciska się metalowy pierścień (nock). Następnie za pomocą przymiaru kątowego ustala się położenie strzały względem łuku. Strzała powinna znajdować się w płaszczyźnie tworzonej przez cięciwę, niedopuszczalne jest by wychylała się w jedną lub drugą stronę. Jeśli wszystkie kąty są w miarę poprawnie ustawione można przystąpić do montowania elementów wyposażenia łuku. Po po zamontowaniu całości wyposażenia można przejść do następnej części tak zwanego PAPER TUNING.
Paper tuning jest to strzelanie do arkusza papieru i obserwowaniu przestrzelin jakie robi strzała. Strzela się z odległości około 2 m. Otwór powinien być dziurą z zaznaczonymi przejściami lotek, wszelkie inne formy wskazują na odchyłki w ustawianiu łuku które należy skorygować. Następnie sprawdza się łuk na skupienie. W tym celu zaczyna się strzelać z odległości nie większej jak 3 m, gdy przestrzeliny stanowią jeden otwór można przejść na dalszą odległość i powtórzyć strzelanie do nowego papieru. Jeśli z odległości 10 m strzały robią jeden otwór można uznać, że wszystko jest z łukiem w porządku. Ma się rozumieć jeśli ma się jakieś doświadczenie łucznicze pozwalające na uzyskanie takiego skupienia, inaczej lepiej zlecić przeprowadzenie testu komuś kto umie z łuku strzelać. Po pozytywnym strzelaniu do papieru można sprawdzić łuk na tarczy w warunkach terenowych. Jeszcze jedna zasadnicza uwaga strzały zaopatrzone w groty bojowe zachowują się inaczej niż strzały wyposażone w groty treningowe, nawet jeśli będą miały taką samą wagę. Dlatego ostateczne sprawdzenie należy przeprowadzić z użyciem grotów bojowych.

Typy łuków

Łuk prosty i wygięty (recurve)

Łuk prosty łuk wygięty, rozbieralny nazywany również długim (long bow) najstarszy typ łuku, bez cięciwy przybiera formę prostej tyczki. Jest on prosty w konstrukcji, przy odrobinie chęci można wykonać taki łuk samemu korzystając z podstawowych narzędzi stolarskich. Trudność jaka może pojawić się przy używaniu tego typu łuków jest uzyskanie zadowalającej celności z najsilniejszych łuków. Jeśli przy słabym, w granicach 30-40 funtów utrzymanie napiętego łuku nie stanowi problemu to dla łuków z siłą naciągu 70 funtów i więcej może być problemem precyzyjne wymierzenie do celu, przynajmniej dla większości łuczników. Prawdopodobnie z tego powodu liczący się producenci łuków nie mają w swojej ofercie łuków o sile naciągu większej niż 70 lbs. To samo tyczy się łuków wygiętych, które po ściągnięciu cięciwy nie przyjmują prostego kształtu i posiadają wyprofilowane ramiona. Łuki te wykonuje się przeważnie z jednego kawałka materiału. Aczkolwiek mogą być wykonane jako rozbieralne, składające się z trzech części majdanu i dwóch ramion. Dotyczy to zwłaszcza łuków wygiętych.



Łuk refleksyjny

Typ łuk refleksyjny bez cięciwy łuk refleksyjny z nałożoną cięciwą łuków kompozytowych składających się z wielu warstw. Charakteryzuje się tym iż po ściągnięciu cięciwy wygina się w przeciwną stronę. Dotychczas nie spotkałem się nawet ze wzmianką o tym by obecnie był używany ten typ łuku do polowań. Używają go za to wszelkiej maści bractwa rycerskie w celu dziurawienia tarcz. Może przyczyna jest w tym, iż dobry łuk kosztował by tyle co bardzo dobry łuk bloczkowy i nie ma na nie popytu.



Łuk bloczkowy (compound) nowoczesny łuk bloczkowy

Bezsprzecznie najczęściej obecnie wykorzystywany typ łuku do polowań. Dzięki zastosowaniu bloczków osadzonych mimośrodowo na ramionach łuku można utrzymywać ten łuk napięty używając mniejszej siły niż wynosi jego siła naciągu. Bloczki również po puszczeniu cięciwy nadają dodatkową prędkość strzale. Zaleta ta sprawia iż można łatwo posługiwać się łukiem o sile naciągu 70 lub więcej funtów. Łuk bloczkowy to skomplikowane urządzenie, które wymaga starannego ustawienia by działało prawidłowo. Co prawda nie zadałem sobie trudu policzenia wszystkich części w łuku bloczkowym ale wraz z osprzętem będzie ich gdzieś koło setki.



Osprzęt
Celowniki (SIGHTING SYSTEMS) przeziernik na cięciwie

Niezależnie od wielkiej ilości różnych celowników jaki celownik z pinami ustawionymi poziomo celownik z pinami ustawionymi pionowo celownik typu czerwony punkt są produkowane, można podzielić je na dwie grupy. Pierwsza to jest taka która posiada kilka wskaźników wyskalowanych na pewne przedziały odległości, druga to ta w której zainstalowany jest jeden wskaźnik. Dla zmiany odległości strzelania należy przestawić położenie wskaźnika. Każdy z tych rodzajów ma swoje zalety i wady, nie można również określić ostatecznie który z nich jest lepszy lub gorszy. Z pewnością jest tak, że jeden jest lepszy w tym rodzaju polowania a drugi w innym. Poza tym jest jeszcze subiektywne odczucie i przyzwyczajenie. Ja na przykład używam starego celownika w formie ugiętej blachy z przykręconymi pinami. Dodatki jak oczko poziomicy czy latarka oświetlająca wskaźnik w pewnych przypadkach mogą być pomocne, w innych zaś stanowią jedynie zaciemnienie obrazu zwierza. Celowanie wspomagają przezierniki (PEEP) zamontowane na cięciwie, dodatkowo rozchylają one cięciwę pozwalając na swobodne obserwowanie celu. Oczywiście jeśli ktoś ma życzenie może zainstalować celownik optyczny lub laserowy wskaźnik celu bo i takie rzeczy są produkowane z przeznaczeniem do montażu na łukach. Urządzeniem które jest naprawdę przydatne przy celowaniu niezależnie jakiego typu celownika się używa jest dalmierz (RANGFINDER), wystarczy by mierzył odległość do 100 metrów tyle że dokładnie, z błędem nie większym niż 2 metry.



Podtrzymki na strzały (ARROW REST)

Jak wspominam rest który był zamontowany na moim pierwszym łuku nabytym w 1990 do tego co można obecnie montować to zadaje sobie pytanie jak to kiedyś funkcjonowało. rest typu biskuits po intensywnym użytkowaniu jeden z prostych typów restu Każdy może znaleźć sobie najbardziej odpowiadający mu model wedle gustu i upodobań. Niezależnie od konstrukcji można podzielić je na dwie grupy. Pierwsza to takie które trzymają strzałę tak, że można swobodnie manewrować łukiem bez obawy jej spadnięcia. Druga zaś wymaga trzymana łuku w pionie, można pozwolić sobie jedynie na niewielkie przechylenia. Nie będę osądzał która grupa lub który konkretnie model jest lepszy lub gorszy. Takie stwierdzenia są w większości subiektywne i trudne do zweryfikowania doświadczalnie. Co prawda modele które trzymają strzałę w stałej pozycji względem łuku są lepsze do polowań z podchodu, gdzie często zachodzi konieczność manewrowania łukiem. Zauważyłem jedynie, że model który posiadam dosyć szybko niszczy lotki strzał i sam również ulega zużyciu. Pewnie nie ma to znaczenia dla łuczników posiadających stały i nie ograniczony dostęp do wyposażenia, jednak w warunkach polskich zwłaszcza prowincjonalnych jest to nie bez znaczenia. Modele w których strzała swobodnie leży sprawdzają się bardzo dobrze w polowaniu z zasiadki lub na treningach.



Urządzenie spustowe TRIGGER

Urządzenie spustowe lub spust albo po prostu trigger służy do płynnego zwalniania napiętej cięciwy. Jego podstawową zaletą w typ spustu jaki używam pentelka na cięciwie już po lekkim remoncie porównaniu z tradycyjnym sposobem naciągania łuku jest punktowe przyłożenie siły naciągającej. W przypadku posługiwania się palcami zawsze istnieje możliwość innego ich ułożenia na cięciwie. Osobiście przez pewien czas opierałem się przed używaniem triggera, argumentując to komplikowaniem procesu naciągania łuku, że proste rozwiązania są najlepsze. Niestety nie w tym przypadku, zwłaszcza że miałem problemy z powtarzalnym ułożeniem palców na cięciwie oraz trzymaniem ich w odpowiedniej pozycji. Próbowałem różnych kombinacji, używałem dwóch palców, nad strzałą pod, a nawet próbowałem naciągać łuk jednym co przy sile naciągu 70 funtów nie jest wcale łatwe. Zastosowanie triggera w połączeniu z pętelką na cięciwie zniwelowało wszystkie moje błędy w ustawieniu palców i reki. Mogę ją teraz trzymać w pozycji takiej jaka mi odpowiada. Pętelka na cięciwie STRING LOOP jest to kawałek mocnej linki zawiązanej na cięciwie w dwóch miejscach, nad strzałą i pod. Zaczepia się o nią trigger w celu naciągnięcia łuku. Po krótkim treningu znikły moje obawy związane z trudnością zakładania triggera, robię to automatycznie i z mniejszym zaangażowaniem niż przy używaniu palców. Jedyne co zauważyłem na niekorzyść przynajmniej mojego modelu to wrażliwość na zanieczyszczenia. W przypadku zabrudzenia piaskiem przestaję on prawidłowo pracować, trudno go zamknąć a o płynnym spuszczeniu cięciwy nie ma co marzyć.



Stabilizatory i uzdy prosty stabilizator z uzdą na nadgarstek

Ich zadaniem jest utrzymanie łuku w pionie po puszczeniu cięciwy. Ponieważ łuk trzymany jest swobodnie w ręce, to jest jedynie wahliwie podparty na dłoni po zwolnieniu drugiego podparcia jakim jest punkt w którym naciąga się cięciwę nabiera on tendencji do wychylania się w górę. Powoduje to podniesienie punktu w który uderza strzała. Stosowanie stabilizatora zapobiega temu poprzez przesunięcie środka ciężkości w kierunku podparcia. Uzda (wirst slings) zaś działa jako dodatkowa podpora. Dla jej prawidłowego działania należy odpowiednio wyregulować jej długość do ręki strzelca. Stabilizatory stosowane w łukach stosowanych do polowań są o wiele krótsze i mniej skomplikowane niż te stosowanie w sporcie. Praktycznie ograniczają się do jednego metalowego pręta wkręconego w majdan poniżej chwytu. Dodatkową funkcję jaką mogą spełniać stabilizatory to tłumienie drgań, w tym celu stabilizatory wyposażone są w gumowe tłumiki.



Amortyzatory drgań najprostszy amortyzator drgań cięciwy amortyzator przyklejony do pióra łuku

Mogą to być najprostsze w formie zawiązanych pomponów na cięciwie (silencer), poprzez amortyzatory zamontowane na ramionach łuku, do skomplikowanych amortyzatorów połączonych ze stabilizatorami. Brak amortyzatorów zwłaszcza w łukach o dużej sile powoduje występowanie drgań wpływających ujemnie na celność łuku jak również, a nawet w pierwszym rzędzie na wytrzymałość mechaniczną łuku. Drgania powodują pękanie ramion, jak również szybsze zużywanie się krążków. Do łuków o niewielkiej sile naciągu wystarczą amortyzatory zamontowane na cięciwie w postaci zawiązanych kawałków sznurka, gumowej tasiemki lub tego typu materiału. Jest to tanie i proste rozwiązanie, wadą jest obniżenie prędkości początkowej strzały. Mocne krążkowe łuki wymagają amortyzatorów zamontowanych na ramionach.



Kołczan QUIVER quiver na 4 strzały quiver na 7 strzał

Kołczan jest pojemnikiem w którym przenosi się strzały. Tradycyjnie była to tuba zszyta ze skóry lub innego materiału. Obecnie w przeważającej części stosowane są kołczany montowane do majdanu łuku. Pozwalają one na posiadanie strzał bezpośrednio w zasięgu ręki, są one tam gdzie łuk. Nie wpływają znacząco na wagę łuku jak również jego zbalansowanie. Osobiście uważam iż quiver na cztery strzały jest najwygodniejszy, jeśli ktoś ma takie życzenie to może zaopatrzyć się w bardziej pojemny na przykład ośmiostrzałowy, tylko czy jest potrzeba targać tyle strzał przy łuku. Należy pamiętać iż jeśli używamy kołczanu montowanego do łuku, to łuk musimy ustawiać po jego zamontowaniu.



Strzały

Strzały są równie ważną częścią ekwipunku łucznika jak łuk. Nawet z bardzo dobrego łuku nie osiągnie się zadowalających wyników używając kiepskich strzał. Brzechwa strzały może być wykonana z drewna (wood), aluminium lub raczej z jego stopów, z włókna węglowego (carbon), kompozytowe – węglowo-aluminiowe, z włókna szklanego (fiberglass). Drewniane strzały używane są przez łuczników tradycyjnych przy łukach relatywnie słabych. Dla mocnego łuku drewniana strzała by miała odpowiednią sztywność musi mieć średnicę około 12 mm. Cieńsze strzały wyginają się lub nawet pękają podczas strzału. Dodatkowa trudność to znalezienie odpowiedniego kawałka drewna na wykonanie strzał, które nie będą się wyginać pod wpływem wilgoci zawartej w powietrzu. Strzały aluminiowe i węglowe są najbardziej popularne, oprócz materiału z jakiego są wykonane różnią się średnicą i wagą. Węglowe mają mniejszą średnicę i są lżejsze. Strzały z włókna szklanego stosowane są do polowania na ryby.
[Rozmiar: 74652 bajtów] [Rozmiar: 84136 bajtów] Dobierając strzały należy w pierwszym rzędzie kierować się jej wagą i długością. Oba te czynniki determinowane są przez posiadany łuk, to jest siłę naciągu i długość naciągu. Dla łuków prostych, wygiętych, bloczkowych starszych generacji jak również dla strzał drewnianych przyjmuje się 9 granów wagi strzały łącznie z grotem i lotkami na każdy funt siły naciągu. Do nowoczesnych łuków można stosować lżejsze strzały, to jest około 5,8 grana na funt siły naciągu. Długość strzały powinna być około 1 cala większa niż długość naciągu łuku.
[Rozmiar: 71540 bajtów] Lotki sterujące mogą być wykonane z naturalnych piór lub tworzywa sztucznego. Lepszym rozwiązaniem jest stosowanie lotek z tworzyw. Lotki z piór wrażliwe są na wilgoć i łatwo ulegają uszkodzeniu, można co prawda poprawiać ich jakość poprzez nałożenie warstwy ochronnej z lakieru lub podobnie działającego środka, jednak nie dorównają jakością tym z tworzywa. Lotki pierzaste stosuje się w większości do strzał drewnianych w celu zachowania oryginalnego stylu. Lotki z tworzywa sztucznego są niewrażliwe na wilgoć łatwo je kleić pod kątem na strzale, eksperymentując z ich wielkością i sztywnością można dobrać odpowiednie do potrzeb. Lotki mogą być klejone do równolegle lub pod kątem do osi strzały, klejenie pod kątem powoduje nadanie prędkości obrotowej podczas lotu, co poprawia stabilizację. Również różne mogą być kąty pod jakim klejone są lotki względem siebie, należy zwracać na to szczególną uwagę w odniesieniu do podtrzymek. Nie każda podtrzymka nadaje się do strzał z lotkami klejonymi co 120 stopni. Urządzenie do klejenia lotek które posiadam pozwala na klejenie lotek co 90; 105; 120 stopni. Standardowa długość lotki to około 12 cm (5 cali) i wysokość 1,5 cm (9/16 cala). W przypadku stosowania mniejszych lotek zyskuje się na szybkości strzały ale traci na stabilizacji jej lotu. Zasadniczo im większy grot tym większe lotki.



Groty (broadheads)

Ilość form i rodzajów grotów jest porażająca. By nie pogubić się w tym proponuję następujący podział:

Groty niepenetrujące stosuje się do polowań na drobną zwierzynę, dla zabicia której wystarcza punktowe uderzenie strzałą. Czyli praktycznie dla zwierzyny wielkości wiewiórki lub kuny w przypadku zająca lub królika może okazać się to niewystarczające.
Groty na ryby zaopatrzone w zadziory lub wąsy zabezpieczające przed wyciągnięciem strzały z ryby podczas jej holowania. Groty penetrujące mają za zadanie wbić się w ciało zwierza i spowodować jak największą ranę ciętą powodująca szybki upływ krwi. Zadanie to praktycznie spełnia każdy rodzaj grotu posiadający odpowiednie rozmiary, najważniejsze by był dostatecznie ostry, a nawet bardzo ostry. Groty rozkładane powodują rozleglejsze rany jednak nie tak głębokie jak stałe. Lepiej się sprawdzają do polowania na zwierzę o cienkiej skórze oraz takie które nie posiadają warstwy ochronnej w postaci tkanki tłuszczowej.



Tarcze worek wypchany starymi szmatami

Tarcze są niezbędnym elementem wyposażenia jaki musimy posiadać, i to kilka rodzajów. Po pierwsze tarcze treningowe, następnie tarcze do ustawiania łuku i tarcze kontrolne do sprawdzania ustawienia poprawności ustawienia łuku. Jeśli sami nie będziemy ustawiać sobie łuku to możemy odpuścić sobie tarcze do ustawiania i kontroli. Oczywiście jeśli trenujemy łucznictwo w jakimiś klubie i jest tam pełne wyposażenie do treningu to nie ma konieczności posiadania własnych tarcz. figura dzika wykonana ze steropianu i pomalowanaTarcze treningowe można kupić lub zrobić samemu. Ogólnie dostępne w handlu są tarcze wykonane ze słomy, nigdy ich nie stosowałem z tej to przyczyny, że od razu wyglądają mi na za liche do mocnego łuku. Po szeregu różnych testów i eksperymentowaniu z materiałami najlepszym według mnie okazał się być worek wypchany starymi sztamami. Jest bardzo tani, ogólnie dostępny, wytrzymały na liczbę trafień, lekki do przenoszenia i przede wszystkim strzały nie niszczą się przy uderzaniu w taką tarczę, nie ma również problemów z ich wyciąganiem. Do wad można by zaliczyć stosunkowo małe wymiary standardowych worków, nie mam namyśli trudność trafienia w worek tylko ograniczenie możliwości niszczenia strzał przez wzajemne ich trafianie. Oczywiście można ten problem rozwiązać przez zwiększenie liczby worków. Można również w celu osiągnięcia większego realizmu uszyć z materiału worek w kształcie zwierzęcia, wypchać go szmatami i usztywnić pianką montażową. . Jest to imitacja figur 3D, osobiście tak wygląda aluminiowa strzała po trafieniu inną strzałą po przetestowaniu tego rozwiązania zrezygnowałem z niego uznając, iż jest zbyt pracochłonne i zajmuje czas który można przeznaczyć na treningi strzelając do zwykłego worka. Figurę taką można wykonać również ze steropianu, tyle że jej wykonanie również zabierało mi więcej czasu niż późniejsze jej zniszczenie.
Trochę bardziej skomplikowane są tarcze do ustawiania i kontroli. Tarcza do ustawiania składa się jakby z dwóch oddzielnych części. Pierwsza to rama o wymiarach co najmniej 80 na 80 cm z rozciągniętym na niej papierem. Druga ma za zadanie wychwytywanie strzał, równie dobrze może to być tarcza treningowa o odpowiednio dużych rozmiarach. Podstawowy warunek jaki musi spełniać tarcza kontrolna to nie niszczyć grotów. Kontrole poprawności ustawienia wykonuje się strzałami stosowanymi do polowania wyposażonymi w groty bojowe. Materiał z jakiego zarobiona jest tarcza musi zapewniać wyhamowanie rozpędzonej strzały i umożliwiać lekkie jej wyciągnięcie bez uszkodzenia grotu. Trwałość tej tarczy ma znaczenie drugorzędne, do sprawdzenia łuku po ustawieniu wystarczy kilka strzałów, również wystarczy kilka strzałów sprawdzających przez rozpoczęciem sezonu polowań. Dobrze sprawdza się na takie tarcze pianka pouliteranowa, taka jak ta stosowana w budownictwie do uszczelniania.
Osobną kategorią tarcz są figury zwierząt wykonane w skali 1:1 z ich żywymi odpowiednikami. Niestety ich cena nie nastraja optymistycznie, jeśli konieczne jest ich stosowanie w zawodach 3D, to co się tyczy codziennego treningu wychodzą jak na nasze warunki trochę drogo.



Wybór łuku

Przy wyborze łuku należy kierować się jego przeznaczeniem oraz możliwościami jakie się posiada. Nie będę zajmował się dziurawieniem tarczy nazywanym łucznictwem sportowym, ani nawet namiastką polowania z łukiem jakim jest łucznictwo terenowe 3D (to jest bieganie w terenie i strzelanie do sylwetek zwierząt). Interesuje mnie jedynie polowanie w realnym terenie na realną zwierzynę przy użyciu adekwatnego do tego ekwipunku to znaczy się o odpowiedniej sile. Bo jeśli chodzi o rodzaj łuku jego wyposażenie to jest pełna dowolność ograniczona jedynie ceną i dostępnością na naszym rynku. Ponieważ w większości zaopatrzenie w sprzęt łuczniczy do polowań odbywa się za pośrednictwem prywatnego importu z USA napisze co można tam dostać, a dostać tam można wszystko co wyprodukowano kiedyś i obecnie.
Wybierając pierwszy łuk stoi się przed dylematem jaki, łuk bloczkowy czy któryś z klasycznych. Obecnie łuki klasyczne są w zdecydowanej mniejszości, większość to łuki bloczkowe. Chociaż z pełnym wyposażeniem wyglądają na skomplikowane i trudne w opanowaniu wymagają one o wiele mniejszych umiejętności niż łuki klasyczne. Dobrze ustawiony łuk przy minimum treningu praktycznie sam trafia cel z dokładnością pozwalającą polować na zwierzynę typu sarna do odległości 20 m. Mają również lepszą sprawność, słabszy łuk bloczkowy nadaje większą prędkość strzale niż silniejszy tradycyjny. Ich wada to duża ilość części składowych, które niestety zużywają się podczas eksploatacji. Dotyczy to zwłaszcza cięciwy, kabla i paru części z nimi współpracujących. Jeśli nie posiada się zapasowych elementów to w przypadku awarii można być bezbronnym przez dłuższy czas. Jedynie w tym przypadku przejawia się wyższość luków tradycyjnych, brak skomplikowanych zużywających się części a co za tym idzie tańsza eksploatacja i mniejsza awaryjność. Bo jeśli brać pod uwagę cenę nowych łuków tradycyjnych i bloczkowych to są porównywalne, jedyna różnica to taka że na bloczkowy można przywiesić więcej osprzętu. Co prawda tradycyjny również można tak wyposażyć tyle że prezentuje się jakoś głupio. Jeśli już ma się określony typ łuku to pojawia się następne fundamentalne pytanie a ile to kosztuje. Przy założeniu że będzie to sprzęt średniej klasy należy przeznaczyć na zakup łuku i osprzętu kilkaset USD. A przedstawia się to następująco:

łuk bez wyposażenia300 do 400 USD w zależności od modelu i firmy
stabilizator20 USD
tłumik drgań 40 USD
uzda10 USD
rest30 USD i w górę
celownikminimum 50 USD
peep10 USD
pentelka na cięciwę 10 USD
spust50 USD
quiver montowany do łuku30 USD
jedna strzała5 USD
trzy groty bojowe25 USD

penknięte pióro łuku, na początku była ledwie widoczna ryska

Ceny te są orientacyjne, bardziej obrazują rząd wielkości kwot niezbędnych do nabycia łuku i wyposażenia. Można kupić taniej, zwłaszcza na wyprzedaży. Można również zaopatrzyć się w sprzęt używany. Przy nabywaniu sprzętu używanego zalecałbym ostrożność, zwłaszcza jeśli sprzedawca nie daje gwarancji lub kupuje się sprzęt na podstawie zdjęć na aukcjach internetowych. Łuki mogą posiadać uszkodzenia nie zauważalne na pierwszy rzut oka, na przykład popękane pióra lub powyginane krążki. Do tego należy doliczyć koszty dodatkowego ekwipunku i wyposażenia który nie jest niezbędne aczkolwiek wielce przydatne. Oczywiście można również część osprzętu wykonać we własnym zakresie, zwłaszcza tego mniej skomplikowanego.
Jeśli planujemy ściągnięcie luku z USA lub Kanady sugerował bym wybór starszego modelu, który już jest sprawdzony i nie ma wad fabrycznych ujawniających się podczas eksploatacji. Dożywotnia gwarancja udzielana przez niektórych wytwórców też na niewiele się zdaje. Trzeba ten łuk odesłać do producenta i nim wróci minie z pół roku, jeśli nie posiada się drugiego łuku to przez kilka miesięcy można co najwyżej oglądać sobie katalogi ze sprzętem lub filmy o polowaniu.



Opr. Edward Bielaszka



JEŚLI PODAOBAŁA CI SIĘ STRONA
CHCIAŁBYŚ BY BYŁA ROZWIJANA I UTRZYMYWANA NA SERWERZE
PRZEŚLIJ 50 GR (pięćdziesiąt groszy) NA RACHUNEK
12 1140 2004 0000 3302 3087 8818
[Rozmiar: 6674 bajtów]
Hoyt XT 2000 3D ze zwyżki
[Rozmiar: 7224 bajtów]
Hoyt XT2000
[Rozmiar: 6513 bajtów]
Hoyt XT2000
[Rozmiar: 6850 bajtów]
łuk
[Rozmiar: 5831 bajtów]
mathews
[Rozmiar: 5831 bajtów]
mathews 2
[Rozmiar: 169961 bajtów]
PSE Stinger
STRONA GŁÓWNA TARGOWISKO REKLAMA
POLOWACZKA POLOWACZKA